Get 20M+ Full-Text Papers For Less Than $1.50/day. Start a 14-Day Trial for You or Your Team.

Learn More →

Nowe terapie w leczeniu szpiczaka z wysokim ryzykiem cytogenetycznym

Nowe terapie w leczeniu szpiczaka z wysokim ryzykiem cytogenetycznym StreszczeniePrzeżycie pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym (ang. multiple myeloma – MM) poprawiło się znacznie w ostatnich kilkunastu latach dzięki wprowadzeniu do terapii nowych leków, takich jak inhibitory proteasomu czy leki immunomodulujące. Pomimo tego MM pozostaje nieuleczalną chorobą o bardzo heterogennym przebiegu i zróżnicowanym rokowaniu. Istnieje grupa pacjentów, których przeżycie sięga ponad 10 lat, a równocześnie wielu chorych nie osiąga nigdy dobrej odpowiedzi na leczenie i żyje krócej niż 3 lata. Aktualnie stosowana klasyfikacja R-ISS (ang. Revised International Scoring System) uwzględnia del(17p), t(4;14) i t(14;16) jako negatywne czynniki ryzyka. Według ostatnich zaleceń Międzynarodowej Grupy Szpiczakowej (ang. International Myeloma Working Group – IMWG) do zmian wysokiego ryzyka należą t(4;14), t(14;16), t(14;20), del(17p), amp(1q) i równoznaczna z nią del(1p) oraz hipodiploidia. W poniższym artykule przedstawiono definicję wysokiego ryzyka cytogenetycznego w MM oraz wpływ nowych terapii na rokowanie i wyniki leczenia u chorych z tej grupy. http://www.deepdyve.com/assets/images/DeepDyve-Logo-lg.png Acta Haematologica Polonica de Gruyter

Nowe terapie w leczeniu szpiczaka z wysokim ryzykiem cytogenetycznym

Loading next page...
 
/lp/de-gruyter/nowe-terapie-w-leczeniu-szpiczaka-z-wysokim-ryzykiem-cytogenetycznym-ZnmzJGI9VP
Publisher
de Gruyter
Copyright
© 2018 Polish Society of Hematology and Transfusion Medicine, Insitute of Hematology and Transfusion Medicine Published by Sciendo
eISSN
2300-7117
DOI
10.2478/ahp-2018-0017
Publisher site
See Article on Publisher Site

Abstract

StreszczeniePrzeżycie pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym (ang. multiple myeloma – MM) poprawiło się znacznie w ostatnich kilkunastu latach dzięki wprowadzeniu do terapii nowych leków, takich jak inhibitory proteasomu czy leki immunomodulujące. Pomimo tego MM pozostaje nieuleczalną chorobą o bardzo heterogennym przebiegu i zróżnicowanym rokowaniu. Istnieje grupa pacjentów, których przeżycie sięga ponad 10 lat, a równocześnie wielu chorych nie osiąga nigdy dobrej odpowiedzi na leczenie i żyje krócej niż 3 lata. Aktualnie stosowana klasyfikacja R-ISS (ang. Revised International Scoring System) uwzględnia del(17p), t(4;14) i t(14;16) jako negatywne czynniki ryzyka. Według ostatnich zaleceń Międzynarodowej Grupy Szpiczakowej (ang. International Myeloma Working Group – IMWG) do zmian wysokiego ryzyka należą t(4;14), t(14;16), t(14;20), del(17p), amp(1q) i równoznaczna z nią del(1p) oraz hipodiploidia. W poniższym artykule przedstawiono definicję wysokiego ryzyka cytogenetycznego w MM oraz wpływ nowych terapii na rokowanie i wyniki leczenia u chorych z tej grupy.

Journal

Acta Haematologica Polonicade Gruyter

Published: Dec 31, 2018

References