Get 20M+ Full-Text Papers For Less Than $1.50/day. Start a 14-Day Trial for You or Your Team.

Learn More →

Eastern borderlands as ‘cordon sanitaire’: Romanian and Polish frontiers in interwar geopolitics

Eastern borderlands as ‘cordon sanitaire’: Romanian and Polish frontiers in interwar geopolitics STRESZCZENIE Autor wskazuje, iż ogłoszenie 16 lutego 1918 r. w Tarybie niepodległości Litwy nie wywarło większego wrażenia na kołach dyplomatycznych Rumunii. Trwała jeszcze wojna, a król, parlament oraz rząd rumuński znajdowali się w Jassach. Stąd zarówno król, jak i premier Marghiloman dostrzegali rozwój rewolucji bolszewickiej, ale też w marcu tego roku żołnierze rumuńscy weszli do Besarabii, która złożyła deklarację połączenia się z Rumunią. Na przełomie lat 1918 i 1919 elity polityczne Bukaresztu podjęły próbę budowy „kordonu sanitarnego” pomiędzy Bałtykiem a Morzem Czarnym. Realizując ten plan, mimo pewnego oporu Polski, Rumunia 24 sierpnia 1924 r. uznała oficjalnie Litwę. W czasie polsko-rumuńskich rozmów dyplomatycznych strona rumuńska twierdziła, że Litwa właśnie powinna być wspólnym sojusznikiem Polski i Rumunii w konstruowaniu owego kordonu, zamykającego drogę ekspansji Rosji Radzieckiej. Wynikało to m.in. z faktu, iż nie znaleziono perspektyw do nawiązania stosunków pomiędzy Bukaresztem a Kownem. Dyplomaci, politycy, elity kulturalne jakby obawiały się przełamania barier pomiędzy obydwoma krajami i narodami. http://www.deepdyve.com/assets/images/DeepDyve-Logo-lg.png Annales UMCS, Historia de Gruyter

Eastern borderlands as ‘cordon sanitaire’: Romanian and Polish frontiers in interwar geopolitics

Annales UMCS, Historia , Volume 67 (1) – Jun 1, 2013

Loading next page...
 
/lp/de-gruyter/eastern-borderlands-as-cordon-sanitaire-romanian-and-polish-frontiers-lMnQVZbDWx
Publisher
de Gruyter
Copyright
Copyright © 2013 by the
ISSN
0239-4251
eISSN
2083-361X
DOI
10.2478/v10068-012-0012-6
Publisher site
See Article on Publisher Site

Abstract

STRESZCZENIE Autor wskazuje, iż ogłoszenie 16 lutego 1918 r. w Tarybie niepodległości Litwy nie wywarło większego wrażenia na kołach dyplomatycznych Rumunii. Trwała jeszcze wojna, a król, parlament oraz rząd rumuński znajdowali się w Jassach. Stąd zarówno król, jak i premier Marghiloman dostrzegali rozwój rewolucji bolszewickiej, ale też w marcu tego roku żołnierze rumuńscy weszli do Besarabii, która złożyła deklarację połączenia się z Rumunią. Na przełomie lat 1918 i 1919 elity polityczne Bukaresztu podjęły próbę budowy „kordonu sanitarnego” pomiędzy Bałtykiem a Morzem Czarnym. Realizując ten plan, mimo pewnego oporu Polski, Rumunia 24 sierpnia 1924 r. uznała oficjalnie Litwę. W czasie polsko-rumuńskich rozmów dyplomatycznych strona rumuńska twierdziła, że Litwa właśnie powinna być wspólnym sojusznikiem Polski i Rumunii w konstruowaniu owego kordonu, zamykającego drogę ekspansji Rosji Radzieckiej. Wynikało to m.in. z faktu, iż nie znaleziono perspektyw do nawiązania stosunków pomiędzy Bukaresztem a Kownem. Dyplomaci, politycy, elity kulturalne jakby obawiały się przełamania barier pomiędzy obydwoma krajami i narodami.

Journal

Annales UMCS, Historiade Gruyter

Published: Jun 1, 2013

There are no references for this article.